-Ճիշտ է, — այդ ձմեռային գիշերը մեքենայաբար ասաց մարդը՝ առանց հայացքը բուխարու մեջ բոցկլտացող կրակներից կտրելու։ — Դրախտում կան ընկերներ,երաժշտություն, որոշ գրքեր։ Երկինք գնալու միակ վատն այն է, որ այնտեղից երկինքը չի երևում։
Այս միկրոպատմվածքը ուզում է ասել, որ ուր էլ մարդը գնա, մեկ է, մի բան պակաս է լինելու։
Արման Պողոսյանի բլոգ 